Nieuws

Een schreeuw om aandacht!

Nadat ik in juli 2014 gediagnosticeerd werd met coeliakie zocht ik het internet dagenlang af op zoek naar informatie. Recepten, maar vooral ook naar ervaringen van anderen. Want wat coeliakie was dat wist ik niet, maar dat het een grote invloed op mijn verdere leven gingen hebben was me al snel duidelijk.

Natuurlijk kwam ik terecht op de site van de Nederlandse Coeliakie Vereniging (www.glutenvrij.nl) en op het coeliakieforum (www.coeliakieforum.nl) maar het eerste vond ik erg formeel en het tweede juist weer erg onhandig. Al snel vond ik diverse blogs die allemaal als onderwerp coeliakie en/of glutenvrij hadden. Ik vond het geweldig. Wat een enorme lading aan informatie was daar beschikbaar. Ik wilde alles weten, dus dagenlang was ik bezig om het allemaal te lezen, van recepten tot adviezen. Maar wat ik nog veel fijner vond was de wetenschap dat ik kennelijk niet de enige was met een ziekte waarvan geen normaal mens de naam in één keer kan onthouden, laat staan die naam correct uitspreken.

Na een paar maanden al die blogs bij te houden kwam ik ineens tot de ontdekking  dat ze allemaal geschreven werden door vrouwen. Heel even dacht ik dat het wellicht verboden was voor mannen om hun verhalen aan het beeldscherm toe te vertrouwen. Maar hé, wij, de soort die graag predikt alles beter te weten, die zou zich toch geen blog-verbod op laten leggen? Hoe langer ik er aan dacht, hoe groter de behoefte werd te weten wat de man met coeliakie allemaal beleefd en waar hij tegenaan loopt. Maar hoe ik ook zocht, ik kon tussen al die glutenvrije blogs geen man vinden. In oktober 2014 was ik er klaar mee. Dan moest ik het zelf maar gaan doen en zo werd de Glutenvrijeman (www.deglutenvrijeman.nl) geboren. Ik voel me een eenzame haan in een groot kippenhok, maar gelukkig zijn de dames bijzonder lieve collega’s 🙂 .

Een van die dames, Elize van www.storiesofacoeliac.com benaderde ons allemaal recentelijk met de vraag of we met elkaar coeliakie niet veel bekender zouden moeten maken. En of we de maand mei niet uit konden roepen tot coeliakiemaand. Het duurde slechts een paar minuten alvorens onze mailboxen explodeerden. Het enthousiasme spatte van het scherm, ja dat gingen we doen. Al snel werd de ene actie na de andere bedacht.

Ook ik ben enthousiast. Want het kan toch niet bestaan dat er in Nederland ongeveer 135.000 mensen rondlopen die geen idee hebben dat ze de ziekte coeliakie hebben? Mensen, volwassenen en kinderen die dagelijks pijn in hun buik hebben, die meerdere keren per dag naar het toilet moeten rennen (zoals ik jarenlang deed), die altijd maar een moe zijn en een neerslachtig gevoel hebben. Die grote groep mensen moet hoognodig gevonden en daarmee geholpen worden. Voor mij was het niet fijn te horen dat ik ziek was, maar mijn leven verbeterde daarna voor de volle 100%. En alleen maar door me aan een glutenvrij dieet te houden.

Daarom doe ik mee en zal ik de hele maand mei om aandacht schreeuwen. Om aandacht voor de ziekte coeliakie, de meest onbekende volksziekte van Nederland. Doe mee, en schreeuw ook om aandacht, en help zo zoeken naar de grote groep onbekende mensen met coeliakie.

Gerry Mulder
www.deglutenvrijeman.nl