Wat is Coeliakie?

Eindelijk een diagnose!

5 redenen waarom ik blij ben met de diagnose coeliakie

Coeliakie hebben en glutenvrij moeten eten is niet altijd even leuk. Ik denk dat we het daar allemaal wel tot op zekere hoogte mee eens kunnen zijn. Vage klachten die soms overblijven na de start van het dieet, ongemakkelijke sociale situaties en de hechte band die de meesten van ons hebben opgebouwd met het toilet zijn niet de meest gezellige dingen die erbij horen.

14785837264_17050ab3ff_h

 

1. Ik voel me beter

Het duurde even, maar ik voel me nu echt beter! Het is zo’n heerlijk gevoel om eindelijk eens uitgerust te zijn. Ik heb al maanden niet meer zo extreem lang geslapen als ik altijd voor de diagnose deed. Toen was het geen uitzondering om om 11 uur ‘s avonds naar bed te gaan, pas om 12 uur ‘s middags weer wakker te worden. Als ik dan wakker werd voelde ik me alsnog dood moe. Nu word ik uit mezelf op een normale tijd wakker. Acht uur slaap is gewoon genoeg.

En dan de buikpijn: voor de diagnose stond ik met buikpijn op en ging ik ermee naar bed. Dat tijdperk is gelukkig voorbij! Ik heb nog wel eens wat buikklachten, maar dan is het een uitzondering.

Dat ik eindelijk een diagnose heb gekregen en iets aan mijn klachten kon gaan doen heeft mijn leven echt heel erg veranderd en ik zou niet weten waar ik was geweest als de artsen het nog steeds over het hoofd hadden gezien na zoveel jaar.

2. Ik geniet meer van eten

Eten is voor mij iets geworden waar ik bewuster mee bezig ben. Ik kan nu echt genieten van iets lekkers en ik besteed er ook meer tijd aan. Lekker lang in de keuken staan vind ik vaak echt ontspannend. Nieuwe recepten uitproberen en dingen die ik mis in een glutenvrije variant proberen te maken zijn elke keer weer een uitdaging, maar als het dan lukt is dat extra genieten!

Daarnaast helpt het feit dat ik na een maaltijd geen buikpijn meer krijg natuurlijk ook heel erg mee! Vooral daardoor geniet ik meer van mijn eten.

3. Ik eet gezonder

Voor de diagnose haalde ik veel makkelijker een keer een kant en klaar maaltijd en dat gaat nu een stuk moeilijker. Maar op die manier kook ik dus wel elke dag vers en zorg ik dan gelijk dat ik voldoende groenten e.d. eet.

Sins ik erachter ben gekomen dat ik ook ziek wordt van maltodextrine van tarwe/gerst (en soms glucosestroop en dextrose) ben ik ook een stuk gezonder gaan snacken. Er zijn namelijk nogal wat tussendoortjes waar toch een van die ingrediënten afkomstig van tarwe/gerst in zitten.

Ik vind het meestal heel fijn om gezond te eten. En als ik een keertje zin heb in iets ongezonds, dan bak ik het zelf.

4. Nieuwe vrienden

Ik heb zo veel leuke nieuwe mensen leren kennen die ook glutenvrij moeten eten! Via mijn blog, maar ook vooral via het coeliakieforum en een aantal facebookgroepen.

Met een aantal mensen spreek ik regelmatig af en dat is altijd weer heel gezellig! Er is veel herkenning, maar ook los van coeliakie kletsen we over van alles en nog wat. Sowieso zijn alle mensen op het forum en op de facebookgroepen super behulpzaam. Je kunt er echt met al je vragen terecht!

5. Mijn blog/iets willen bijdragen

Sinds ik coeliakie heb lees ik heel wat af over het onderwerp. Ik vind het echt super interessant. Van sommige medische/biologische dingen snap ik geen drol, maar ik probeer ze wel te begrijpen. Een broer die biologie studeert is daarbij trouwens best handig haha! Als ik met een onderzoek over coeliakie mee kan doen doe ik dat eigenlijk altijd. En ik hoop als ik zelf afgestudeerd ben ook eens onderzoek naar coeliakie te kunnen doen (maar dan op het sociaal wetenschappelijke/medisch antropologische vlak).

Tijdens het toelatingsgesprek voor mijn master vroegen mijn docenten me wat voor onderzoek ik zou doen als ik helemaal vrij was in onderwerpkeuze. Toen opperde ik ook iets over een in mijn hoofd ideaal onderzoeksvoorstel wat met coeliakie te maken had. Ik kreeg van een van de docenten een erg enthousiaste reactie, dus dat was heel fijn! Dat ik een paar dagen later hoorde dat ik was toegelaten gaf een nog beter gevoel, haha! Misschien komt het er ooit nog eens van.

Verder vind ik het zo fijn om met mijn blog bezig te zijn en mijn ervaringen te delen. Het is echt een hele fijne hobby geworden en ik word elke keer helemaal enthousiast van nieuwe ideeën voor m’n blog die soms op de meest onverwachte momenten m’n hoofd binnenschieten. Het is echt iets waar ik elke dag weer heel blij van word. Ik hoop dat ik hier ook daadwerkelijk iets nuttigs doe en dat mensen iets aan mijn blog hebben.

*Elize schrijft op haar blog ‘Stories of a Coeliac‘ over haar leven met coeliakie. Elize is tevens de oprichtster van deze Nationale Coeliakie-bewustwordingsmaand.